Van oude punks en dorpscafés

Een der plezante bijkomstigheden van het  tijdelijk wonen bij pa en ma – tijdelijk , ik kan het “tijdelijk” niet genoeg benadrukken – in dat oude vertrouwde dorp, zijn mijn wekelijkse bezoeken aan het dorpscafé.   Een écht dorpscafé, inclusief bejaarde waardin, sanseveria’s, radio 2 op de achtergrond en dat alles verlicht met helle witte neonbuizen.  En dat mijn oude dorpsgenoten niet onderhevig zijn aan het typische “dorpse” gedrag.  Geen vervelende vragen waarom ik nu opeens weer opduik, geen achterdochtigheid,  geen onnozele opmerkingen over “stadsmensen”, neen, ik word aanvaard alsof ik nooit ergens anders gewoond heb en nog steeds een van de hunnen ben.  Vertrouwd en gemoedelijk dus.

Ik ben een liefhebber van een ontspannende keuvel tussen pot en pint, maar in tegenstelling tot de meeste van de brave mensen aldaar aanwezig, wil het bij mij niet echt lukken met de typische – mannelijke (?) – gespreksonderwerpen.  Alhoewel me dat ook in  de bruine kroegen van de stad overkwam.  Voetbal?  Bah, panem et circenses voor het vulgus.  Wielrennen?  Auto’s?  (Waar staat mijn vélo alweer?)  Vandaar dat ik de meestal – licht alternatievere –  tooghangers uitzoek om het nog ‘ns te hebben over muziek, boeken en ander nerdish gedoe.  Die alternatievere tooghangers dien ik hier niet te zoeken, maar in het café van het volgende dorp  hangen daarentegen nog een paar verloren gelopen punks rond.  Echte punks gedomme!  Ondertussen bijna grootvader, maar nog steeds  met hun leren jekker uit de jaren zeventig, combats (godbetert!) en een t-shirt van “The Clash”.  Maar da’s voor na tienen, wanneer de waardin van mijn dorpscafé ons vriendelijk toeroept: “Als gijle godverdommesse zatlappen denkt dat ge hier tot een kot in de nacht gaat blijven plakken, dan zal’t hier rap gedaan zijn!  Allemaal naar buiten, of moet ik mijn borstel gaan halen?”

Heerlijk is dat!  Op naar de punks!

Advertenties

11 thoughts on “Van oude punks en dorpscafés

  1. Maar allez how zeg … nen échte vent die niet over de koerse en de velocoureurs kan meeklappen?
    (waar gaat dat naartoe, waar gaat dat naartoe?) 😉

  2. Terug op café gaan! Kan enorm lavend zijn, niet alleen voor de dorst maar ook voor de ziel 🙂 Het hangt er uiteraard wel van af welke kroeg je opzoekt, maar eens een goeie gevonden vind je snel gelijkgestemden. Ook weeral een vorm van escapisme 😉 Ik kan u altijd een paar deugdelijke etablissementen aanbevelen!

    • Zeg maar. Dan zet ik mij in een hoekje om iedereen te observeren… Lijkt me leuker dan zelf te moeten babbelen. Heb ik de energie niet meer voor 😉

      En zeveren om te zeveren is niet mijn ding 😉 En
      over intellectuele dingen praten lijkt me te ingewikkeld haha

  3. ’t Hangt er uiteraard van af waar ge dat wilt gaan doen hé? Ik ken wel een paar gezellige bruine kroegen in Mechelen, Antwerpen en Gent. Observeren is goed, het praten komt wel na een paar glazen (vul uw keuze in) 🙂

    • Ik ben niet zo’n drinker 😉 Dus ik zal het maar houden bij observeren…maar moet ik daarvoor speciaal naar Mechelen, Antwerpen of Gent komen? Pfuh 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s