Vrouwenpraat

Na ettelijke pinten bier komen de tongen los. Mijn collega tooghanger zag er al niet te pips uit en het was duidelijk dat er een en ander knaagde.

“Waarom zeggen vrouwen nooit waarom het draait?”, kwam er uiteindelijk uit.

Mja, daar vroeg hij zoiets, en ook ondergetekende heeft zich meermaals geërgerd aan het indirecte taalgebruik van (sommige?) vrouwen.  Om even kort door de bocht te gaan: “5 minuten” zijn in werkelijkheid een half uur, en “ja” dient uiteraard als “nee” geïnterpreteerd worden en vice versa. Of erger nog, het moeten “raden” naar een probleem of gemoedsgesteldheid, en gezien ik nog steeds niet over telepathische eigenschappen beschik kan ook dit wel enige ergernis mijner zijde opwekken.

Ik kwam er dus niet uit, tot ik – al snuisterend in de oude bibliotheekkast op zolder – het boekje “Waarom mannen liegen en vrouwen altijd schoenen kopen” onder de ogen kreeg. Daar ik nog niet te maken had met aan schoenen verslaafde vrouwen, laat ik de titel geheel terzijde, maar vond wel een uitleg voor het probleem van de indirect vrouwelijke communicatie. Het blijkt allemaal te maken te hebben met onze verre grotbewonende voorouders : het indirect taalgebruik dient om een goede verstandhouding op te bouwen door agressie, confrontaties of onenigheid uit de weg te gaan. En gezien zo een grot door meerdere stellen (en dus ook “concurrerende” vrouwen) tegelijk bewoond werd, was het dus een kwestie om door dit soort van indirecte communicatie de goede vrede te bewaren. Of dan toch bij de vrouwen onderling. Mannen, voorgeprogrammeerd met de mogelijkheid om zich maar op één ding te concentreren – de jacht – nemen die woorden letterlijk op, met alle misverstanden van dien. Afin, dat weten we dus ook, en ik vraag me af waar de auteurs nog een holbewoonster hebben gevonden om het allemaal na te vragen.

Ik meen begrepen te hebben dat er heden ten dage nog veel neanderthalers rondlopen, die menige vrouw tot waanzin drijven, en waar ik enkele een diepe compassie voor kan voelen (voor beiden). Maar gezien ik reeds jarenlang mijn best doe om mijn meest primitieve eigenschappen te onderdrukken en me enkel als fijnbesnaarde gentleman te manifesteren, is het dan enigszins mogelijk – voor sommige van mijn vrouwelijke medemensen – om ook mee te evolueren naar de 21e eeuw? Ik dank u, en mijn collega tooghanger ook.

Advertenties

13 thoughts on “Vrouwenpraat

  1. Ik lees dit en ik vraag me af, ja, hoe zou dat komen? Ik zie zo van die vrouwendingen bij andere vrouwen en hoop dan hevig dat ik nooit zo iets zou doen. Maar ik ben een vrouw en ik doe dan toch ook van die ambetante vrouwendingen. En ik vind dat zelf erg. Dus vraag ik mij af, hoe zou dat komen?
    Ik weet er niet veel van, want nog niet veel onderhevig geweest aan lange relaties. Maar heeft het ook niet iets te maken met aandacht en bevestiging? Als die man niet onmiddellijk wegloopt bij een ambetant vrouwending, kiest hij voor die vrouw en bevestigt hij dat hij haar graag ziet. Zou dat niet een deeltje van een verklaring kunnen zijn?

  2. Net alsof mannen altijd zo duidelijk zijn, zeg! En leg die post-relationele jaloezie van mannen eens uit? Gék word ik daarvan: je eerst dumpen en als je dan je leven verder durft zetten met iemand anders, dan staan ze daar hoor …

    • Ik beweer niet dat mannen altijd duidelijk zijn. Zelf probeer ik het zo rationeel mogelijk te houden 😉 Wat betreft die post-relationele jaloezie: dat zijn dan weeral mannen waarbij het neanderthaler-gen nog té dominant aanwezig is. De grot, de jacht en de grootste knots hé? Ik hou me daar ver van weg, en heb er nooit last van gehad. Schluss ist schluss 🙂

  3. Het is nochtans simpel: mannen begrijpen zelden non-verbale communicatie. Zet een man met strijk onderaan de trap en ze stappen erover. Je moet als vrouw gewoon dingen vragen om dingen gedaan te krijgen. Ze gaan er dan ook meestal zelden over zeuren.

    Vrouwen zeggen dingen die ze niet menen, maar als je een beetje voortvraagt, komt het er meestal wel uit. Niet logisch, I know, maar zo is het meestal.

    Eens je dit snapt, is het meestal iets simpeler. Onder de voorwaarde dat je een simpele ziel tegenkomt (niet in de zin van ‘dom of onnozel’ maar in de zin van: iemand die rechtop in het leven staat en behoorlijk in evenwicht is met zichzelf).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s