Doodsimpel

Volgende week zondag is het processie in mijn geboortedorp.  U kent dat ongetwijfeld wel (uit de geschiedenisboekjes): een folkloristische gebeuren waarin we herinnerd worden aan die tijd toen we nog allemaal verdwaasd waren door religie.  Maar geef nu toe, ’t is plezant om te weten dat men hier nog steeds vasthoudt aan dat soort van tradities.  Folklore zonder meer, om de sociale cohesie te ondersteunen, zonder te vervallen in pilaarbijterij.

Ik heb vroeger uiteraard deelgenomen aan dit jaarlijks wederkerend evenement (ik moest wel).  Als scholiertje, met zo’n onnozel vlagje, als misdienaar (jawel), en vele keren meer als trompettist in de fanfare, waar deze schone traditie een excuus was om de hele zondag pinten te gaan pakken.  Het nuttige aan het aangename paren heet dat dan, en tegelijkertijd hadden we onze jaarlijkse daad van godvruchtigheid (of wat er nog van overbleef) gesteld.

Die laatste keer dat ik aan de dorpsprocessie deelnam herinner ik me als gisteren.  Voor het uitgaan van de processie stonden we, zoals altijd, “warm te drinken” aan de toog van het dorpscafé waar ook het lokaal van de fanfare gevestigd was.  Die ochtend stond ik nog even bij onze trommelslager (die de grosse caisse bespeelt) te praten alvorens naar buiten te gaan om de rangen te vervoegen.  Ik had hem net verzekerd dat ik die keer niet ging blijven plakken omdat ik de volgende dag examen statistiek had.  Soit, een uurtje later kwamen we met de processie aangeslenterd bij een traditionele stop aan een kapel waar wij – als trompetters  – een sonnerie dienden te spelen terwijl de pastoor zijn hokus-pokus deed met de monstrans.  Ik wilde net beginnen spelen wanneer ik – in mijn ooghoek – merkte dat de trommelslager vooroverviel.  Over zijn trom, even met de benen de lucht, om alvorens zonder beweging te blijven liggen.  Totaal verbaasd zie ik onze drummer, die ook ambulancier is, naar het gebeuren spurten alwaar hij met een toegesnelde dokter uit het publiek aan het reanimeren gaat.

Het spreekt voor zich dat we daar stonden als geslagen honden.  Perplex.  Korte tijd later arriveerden de ambulance en de M.U.G. ploeg, waarbij het reanimeren in volle hevigheid verderging.  Ik meen dat ik hem nog één keer heb zien bijkomen, waarbij hij – gedurende een seconde –  met gebalde vuisten en verkrampt gezicht radeloos in het ijle keek alvorens terug weg te zakken.  Een paters uit de processie diende, in een onwezenlijke sfeer, de sacramenten der stervenden toe.  Ik was als dusdanig onder de indruk dat het examen statistiek een dikke buis werd en aanleiding was tot een tweede zit.

Een processie; dat is folklore die nooit verloren mag gaan, maar bij mij roept het steeds diezelfde glasheldere en akelige herinnering op.  Dat was dan de eerste keer dat ik iemand zag sterven.  En ik hoop de laatste keer.

Advertenties

7 thoughts on “Doodsimpel

  1. Ik heb nog nooit iemand zien sterven. Bij mijn vader was het wel close. Hij zag al lijkbleek en er was geen contact meer met hem. In het ziekenhuis zeiden ze dat het nog wel een dag kon duren, dus wij gingen terug naar huis. Kort nadien belden ze ons op dat hij gestorven was. Zou hij zich sterk gehouden hebben terwijl wij er waren? We zullen het nooit weten.

  2. Mijn beide grootouders zijn in 8 maanden tijd gestorven. Ik was er niet bij, al ben ik wel de laatste nacht bij mijn grootmoeder geweest. Ik vond het niet zo erg dat ik er niet bij was, bepaalde van mijn familieleden zouden het erg gevonden hebben er niet bij te zijn geweest. Tja, elk zijn wijze, vermoed ik.

    Ik ben trouwens ook niet gaan kijken achteraf naar mijn grootvader. Naar mijn grootmoeder wel en toen besloot ik om niet meer te gaan omdat ze er zo onecht uit zag. Dat beeld hoef ik mij niet te herinneren.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s