Het gaat vooruit

Het gaat vooruit.  Dat is het minste wat ik kan zeggen.  Het annus horribilis heeft schijnbaar zijn laatste stuiptrekkingen gehad en ligt natrillend op de vloer nadat ik het de laatste bloedige mokerslag heb gegeven.  Ik voel me haast als Sint Michiel die de draak op zijn bakkes heeft gegeven.  Niet alleen ben ik dus terug volop aan het werk (At last! Drop dead chômage!) maar heb ik ondertussen in de rapte een appartement gekocht.

Maar ik ga even verslag uitbrengen van de eerste week bij The Firm.  Laat ik voorzichtig stellen dat dit wel degelijk een career change is.  De vliegtuigen staan nog steeds voor mijn neus geparkeerd – mooie glanzende reuzen uit exotische oorden  – met opengesperde muilen, en staan dit keer te wachten op de vracht die ik er op tijd dien in te krijgen, wat maakt dat ik me dus voornamelijk bezighoud met “warehousing” en “logistieke stromen”.  Iets waar ik ooit nog een diploma voor behaalde maar eigenlijk nooit heb gebruikt.   Een steile leercurve dus, maar ook een gigantische uitdaging die ik maar al te graag tot een goed einde wil brengen.  Niettegenstaande ik me nu reeds afvraag of het niet steeds een continue uitdaging zal blijven?  Ook hier – en waar niet – hebben we te maken met een chronisch personeelstekort, lijntrekkers, broekschuurders en andere carottiers, die het plannen van deze operatie tot een interessante bezigheid (understatement) maken.  Wat me vooral opvalt (en reeds danig ergert) is het feit dat de huidige jonge arbeider, en dan vooral deze met een bepaalde culturele achtergrond, er een “aardige” beroepsethiek op nahoudt.  Uiteraard moet er hard gewerkt worden (Vracht! Op tijd! Duh!), maar compenseert The Firm dit met zeer schappelijke lonen, ploegenpremies en andere tegemoetkomingen, zodat onze uitvoerende medemens met een loon naar huis gaat wat voor menig bediende een verre droom blijft, zolang ge uiteraard niet boven uw stand leeft.  Zo zijn (geveinsd) ziekte verzuim zonder briefje en no shows schering en inslag, en is The Firm té voorzichtig met optreden tegen deze fenomenen omdat men onder druk van bepaalde vakbonden (tja…) een onhoudbare politiek correcte bedrijfscultuur dient (?) te hanteren.  Een hele uitdaging dus, wat bij mij geen waar zal zijn, gezien ik niemand voortrek en vooral een faire politiek van geven en nemen hanteer.  Ik verheug me dan al op de eerste clash met een of andere délégué die me gaat komen vertellen wat ik allemaal mag en niet mag.  Een gesprek dat uiteraard in het Nederlands zal verlopen, wat in een bedrijf met 70% Franstalige Brusselaars (of zoiets) steeds lachen geblazen is.  Trouwens, ook weeral zo’n keiharde realiteit hier in de V van BHV: leidinggevenden, klein kader en ploegbazen zijn overwegend Nederlandstalig, de vloer daarentegen is dan weer overwegend Franstalig.  En zo wordt er ook weer een en ander bevestigd.  Wie sprak er ook weer over voldoende kansen krijgen?

Maar bon, ik zie het dus als een hele uitdaging (nogmaals) en blaak van de strijdlust om een en ander terug op de rails te krijgen.  Ik heb tevens geconstateerd dat er ook een heleboel goeie krachten rondlopen die hun centen meer dan verdienen, en ik denk dat we  – met een beetje wederzijds begrip – tot goeie resultaten kunnen komen, onderwijl de rotte appels uit de mand worden verwijderd.  Of zoiets.  Ondertussen klop ik dus mee shiften en dien ik deze week, en tot mijn grote afgrijzen, te beginnen om een uur waarop normale mensen in een zeer diepe slaap verkeren, of thuiskomen van pinten te pakken zoals ik vroeger wel eens deed.

Volgende week schrijf ik wel eens een en ander over mijn geslaagde appartementenjacht.  Als ik uitgeslapen ben.  Maar hou u niet in om eens aan mij te denken wanneer ge u omdraait, zo rond een uur of 3 in de morgen.

Advertenties

6 thoughts on “Het gaat vooruit

  1. Om drie uur … AM … miljaarde zeg …
    (is er stil van)

    Maar goed, da’s nikske voor ne jonge mens gelijkoftegij eh?

    En dat speciaal volk dat daar bij ullie rondloopt …
    Ge weet toch dat het morgen of overmorgen suikerfeest gaat zijn eh? 😉 (zwijgt verder in alle talen)

    • Ik denk dat ik deze week toch eens een draai ga geven aan mijn rooster (gezien ik daar de bevoegdheid toe heb), maar inderdaad, we zijn gewaarschuwd ivm de opkomende “festiviteiten”. Ik had er geen op de rooster staan dacht ik (gaat het snel even nazien) :-p

  2. Niet vergeten dat vele Franstalige Brusselaars vaak door “de dop” (Actiris) naar Zaventem gezonden worden. Niet allemaal maar toch een groot gedeelte hiervan. Zolang ze het volhouden uiteraard. Op mijn werk in Brussel zullen dinsdag of woensdag ook heel wat mensen afwezig zijn. Of het dinsdag of woensdag is, hangt af van de stand van de maan. Succes met het vroege opstaan, dat is bij mij gelukkig verleden tijd want ik doe enkel namiddag- en avondshifts als account (tele)sales executive. What’s in a name?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s