Tijd en goesting

Dat ik content ben met mijn nieuwe werk, en het bovendien nog eens graag doe ook, niettegenstaande deze nachtraaf nog steeds gekweld wordt door het vroege opstaan op uren waarop ik vroeger eerder slapen ging.  Dat er ondertussen reeds goede kritieken de ronde doen (dixit mijn bazin) en ik schijnbaar over de nodige leiders- en didactische capaciteiten beschik.  Dat het, gezien de omstandigheden aldus de juiste keuze is geweest en ik – hopelijk – een min of meer zorgeloze toekomst tegemoet ga.

Of ik, 10 jaar geleden, mezelf in deze positie zou gezien hebben is een andere kwestie.  Toen was het allemaal klaar en duidelijk, en ging ik, met de nodige brevetten op zak, gewoonweg vliegen.  Of het nu in Europa was of aan de andere kant van de aardkloot maakte me niet veel uit.  De paar vluchten per week, de kans krijgen om een stuk van de wereld te zien op andermans kosten en de pinten achteraf tijdens de après-vol.  Een duidelijk, rustgevend en voortkabbelend leven.  Nooit anders willen doen en nooit gedacht aan een plan B.  Of misschien toch, met mijn aangeboren voorgevoel voor onheil, die paar jaren aan de hogeschool gesleten in geval er een kink in de kabel van voornoemde plannen kwam.  Ik had dus nooit gedacht dat ik dat diploma ooit zou gebruiken, terwijl het me eigenlijk voor een stuk aan de nieuwe job heeft geholpen.

De laatste 10 jaar zijn echter een rollercoaster geweest van hoogtes en laagtes, ingrijpende verandering, deuren-tegen-de-neus en andere voorvallen die mijn goedgelovigheid en doodsimpele kijk op het leven finaal uit de wereld hielpen.  Een “coming of age” ook, waarvan ik niet verwonderd ben dat deze bij mij een heel stuk later is gekomen dan bij anderen.   En dan nu weeral die plotse opkomende mijmeringen over het onbestaande plan B, of waar ik mezelf afvraag wat ik eigenlijk als alternatief had kunnen doen?  Had ik dan toch Geschiedenis moeten studeren?  Of Archeologie?  Of Aardrijkskunde?  Had ik dan toch maar “Toegepaste Grafiek” moeten studeren in de hoop van een bekend striptekenaar te worden?  “Germaanse” moeten studeren om een gevierd schrijver te kunnen worden?  Schribbelen voor de gazetten?  Films regisseren of zelfs een bruin café openen?  Zeppelins bouwen?  Kapitien worden van een hele grote boot? Reportages organiseren en “fixen” voor Discovery Channel?

Niet erg realistisch allemaal, maar het geeft wel aan dat ik een en ander “zoek” of dat het aanvoelt of ik iets “verloren” ben.  Wat juist weet ik niet, en het is zelfs niet geheel zeker of ik ooit te weten zal komen wat ik exact mis.  Ik ga er ook niet wakker van liggen.  Het zal wel een soort van midlifecrisis zijn zeker?  Midlife?  Maak er een 1/3 crisis van en ik doe mee.  Want ik verander misschien nog van gedacht en breng de bovenvernoemde projecten in  de praktijk.  Allemaal.  En dan zal ik op zijn minst 120 moeten worden 🙂

Advertenties

One thought on “Tijd en goesting

  1. ’t Is de tijd van het jaar, het vallen van de blaren, dagen die langer worden en zo nog wat dingeskes.

    Ge zijt goed bezig, en dan vallen de dingen wel vanzelf op hun plooi. (allez how, ik hoop dat toch!) 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s