Rhiannon

Nu ik hier toch bezig was over de complexiteiten van de liefde, schoot er me opeens iets te binnen wat ik eigenlijk nog maar aan weinig mensen heb verteld.  En om mijn (tijdelijke) aanval van sentimentaliteit te bestrijden (’t is al lang goed geweest) wil ik toch nog één autobiografisch verhaaltje op het net gooien, en gezien ik hier naar hartenlust kan goochelen met namen, plaatsen en gebeurtenissen kan het volgens mij absoluut geen kwaad.  Als het al kwaad zou kunnen zijn.

Ik had ze via via ontmoet in een rockcafé, lang geleden, toen ik nog in de stad van A woonde, en van het moment dat ik haar voor het eerst zag, had ik al een ferme boon voor Rhiannon, want zo ga ik ze hier noemen.  Ze was net iets ouder dan ik, bereisd, eloquent, uitermate grappig en bovendien was het nog een ferm schone madam ook.  Het heeft wel wat voeten in de aarde gehad vooraleer ik mijn schroom had overwonnen, en na een aantal weken aan Rhiannon dierf te vragen “waarom ze altijd met haar vriendin langskwam en of haar vriend daar geen probleem mee had”.  Ik weet het, een onnozele vraag om te weten te komen of ze al dan niet vrij was, maar in die tijd was ik dan ook nog jong en onnozel (ik kop er hem voor u in: nu ben ik nog slechts onnozel).  Toch bleef ze die ene keer achter, terwijl haar vriendin reeds naar huis was, en wisselden we (o vreugde!) onze nummers uit en spraken we alras af voor een tête-à-tête.

Nog nooit, en nimmer meer sindsdien, heb ik me als dusdanig verloren in een vrouw, en ik heb nooit echt begrepen hoe ze erin geslaagd was om een dergelijk vuur in me wakker te maken.  Het kan uiteraard ook gelegen hebben aan de pikante spijzen bij de Indiër waar we toen aan de dis zaten, maar ik ben aan het afwijken.  Afin, laat ik het kort en simpel houden, en van het één kwam het ander, en meteen na de eerste kus vertrok ze, om de volgende dag voor een aantal weken op reis te gaan, zodat ik dus onmiddellijk zwaar op de proef werd gesteld, en gauw zou beseffen of het ontembare vuur in mezelf dan toch geen flauw waakvlammetje zou worden.  U moet weten dat Rhiannon gedurende beperkte periodes werkte, om net voldoende geld bij elkaar te sparen om daarna voor een tijdje de wijde wereld in te trekken.  Ze had dat nodig, zei ze, gezien een huwelijk op té jonge leeftijd haar volledig verstikt had en haar ambities zodanig gefnuikt had, dat enkel het leven als een vrije ziel soelaas kon bieden.  Tijdelijk dan toch, want op termijn zag ze zich terug gelukkig worden met een levensgezel, en ik mocht – wat haar betreft – best wel een poging wagen.

En het is ook iets geworden, waarbij ik wel moet toegeven dat het met enig voorbehoud van mijn kant was.  Ik vroeg me namelijk af of ik haar tempo en levenswijze wel zou kunnen volgen: de grote reizen om de haverklap (waar haal ik in godsnaam de congé en het geld vandaan?), de vele fuiven en feestjes van haar grote vriendenkring (ga ik daar wel überhaupt in passen?) en de vraag of ze nog wel eens een gaatje zou kunnen vinden in haar drukke agenda voor ondergetekende.  Ik kreeg er haast faalangst van, om het vriendje te zijn van de populaire Rhiannon…

Nu, ze meende het, en ze heeft gedurende een aantal weken flink haar best gedaan (wat ik zeker gemerkt heb), en ik heb er daarentegen steeds voor gezorgd om niet al téveel mijn best te doen (dat is fataal, en had ik al genoeg meegemaakt) en Rhiannon zodoende het nodige stukje ruimte te geven.  Toch bleef de relatie niet duren, want na een aantal weken bekende ze me in tranen dat ze nog steeds met zware bindingsangst zat vanwege de gebeurtenissen met haar ex.  Niet dat er al veel gebonden was, maar ik heb het er best moeilijk mee gehad, en zeker niet omdat het (wederom) niet aan mij lag, maar vanwege al die ongekende gevoelens die ze in me wakker had gemaakt.

Het contact verwaterde zowat meteen, en slechts sporadisch zag ik ze nog eens opduiken op MSN, totdat iedereen zich – een paar jaar later –  met volle goesting op facebook smeet en ik op een dag de melding kreeg dat Rhiannon mijn feesboekvriendje wou worden.  We hebben meteen u-ren aan een stuk gechat en geskyped, en ik merkte zowaar dat het eigenlijk erg goed ging met haar.  Meer nog, ik kreeg opeens zo’n herkenbaar gevoel…  zou ze me nog…?

Neen, en die illusie moest ik maar snel opgeven.  Ze had ondertussen in het buitenland iemand leren kennen, en ze was zowaar verloofd (WTF?), maar Rhiannon wou me absoluut nog eens zien, en ik sprak met plezier af om haar de nieuwe stad te tonen waar ik ondertussen was gaan wonen.   Het werd een geweldige namiddag, en toen ik ’s avonds op het perron afscheid nam, kreeg ik opeens een stevige knuffel van haar, en zag ik nog eens – heel kort –  die typische vonkjes in haar ogen.  De laatste keer.  Want nog geen twee weken later raakte ze betrokken bij een zwaar ongeluk in het buitenland dat ze helaas niet heeft overleefd.

Omdat ik niet bekend was bij haar vrienden en kennissen (want we hielden het aanvankelijk “onder ons”) heb ik het moeten vernemen via het rouwbeklag op haar facebookwall.  Ik kan u verzekeren dat ik daar efkes niet goed van was.  Bovendien heb ik het te laat gezien, toen de begrafenis reeds voorbij was.  Maar door een van haar facebookcontacten (Rhiannon sprak veel over haar) te mailen, en me voor te stellen als een oude studievriend, heb ik nog een .pdf van de doodsbrief gekregen.  Schijnbaar was het een schone mis, met enorm veel volk, en haar urne staat in een columbarium, ergens ten velde in de verre Kempen.  Eigenlijk zou ik eens naar ginder moeten rijden.  Om nog eens gedag te zeggen.

Advertenties

9 thoughts on “Rhiannon

  1. het is soms écht griezelig hoe jouw verhalen zo herkenbaar zijn. Ik heb ongeveer hetzelfde meegemaakt, en voel diezelfde nostalgische “wat als…” ook wel eens opkomen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s