Allemaal beestjes

“Die doet geen vlieg kwaad”, hoor ik mijn moeder zeggen tegen de buurvrouw, wanneer ze het heeft over het “grote malheur” dat me dit jaar is overkomen en mijn vredelievendheid alleen maar kan onderstrepen dat het een grote onrechtvaardigheid is geweest.  Of ik nu al dan niet vredelievend ben laat ik hier volledig in het midden, maar ik moet u bekennen dat ik de vliegen wel degelijk kwaad heb gedaan.  Kleine jongetjes, en aldus ook kortgebroekte ondergetekende, vinden het zelfs enorm leuk om vliegen te ambeteren.  Of wat ge ambeteren noemt.  Zelf vond ik het ontiegelijk plezant om zo van die nazomerse lome vliegen te vangen (dat gaat een stuk gemakkelijker) om ze vervolgens de vleugels uit te trekken en te gebruiken in allerlei vindingrijke experimenten.  De kleine Doktor Mengele in mezelf, toen reeds bezeten van vliegtuigen, raketten en vliegende schotels, onderwierp de arme beestjes aan een op maat gesneden astronautenopleiding, waarbij dan vooral het aspect “survivalcursus”, zijnde “hoelang ben ik bestand tegen de vlammen van een aansteker”, “hoe lang duurt het vooraleer ik verzuip” en andere noodzakelijke trainingen de revue passeerden.  De overlevenden werden bedankt voor de eer en eindigden steevast in een of ander spinnenweb, alwaar de kleine bioloog in mezelf het wondere schouwspel van prooi en jager gadesloeg.  Juist, ik zou beter wat meer met Lego gespeeld hebben.

Als prille tiener, en de vliegen ontgroeid, had ik daarentegen de gelegenheid  om te assisteren bij het over de kling helpen jagen van pluimvee.  Voor eigen consumptie uiteraard, want zo gaat dat in kleine dorpjes en daar is niks verkeerd mee.  Waar ik in den beginne vooral mocht helpen met het vasthouden van kiekens en kalkoenen, en me vooral afvroeg of het waar was dat kiekens zonder kop nog even kunnen rondrennen, kwam al gauw de dag dat ik het gevreesde bijltje zelf mocht hanteren.  Een overgangsritueel ziet u, en de vaders en grootvaders van het dorp konden achteraf tot hun grote blijdschap vaststellen dat (klein)zoontje een échte krijger was geworden.  Ik was daar niet goed van, en desbetreffende kip heb ik achteraf met bijzonder lange tanden opgegeten.  ’t Is waarschijnlijk toen dat ik iets weekhartiger ben geworden (toch op het gebied van de beestjes) en heb gezworen om het nooit meer te doen.  Tenzij bij overmacht of in noodgevallen.

Neem nu die keer toen een vermassakreerde duif met gebroken vleugel nergens terecht kon (we hebben zowat ieder beestachtig instituut afgebeld) en ik het beestje, met een van grootvader geleerde snelle handbeweging, naar gene zijde hielp.  Omdat de stoere gendarm buiten dienst, die er toevallig bijstond, niet dierf.  Ik heb mezelf dan maar getroost met het idee dat ik het beest uit zijn lijden had verlost en dat het nu ergens rustig rondfladdert in een betere wereld.  Pigeon heaven.

Alla, gemartelde vliegen, vliegende schotels, zich verkneukelen in bloederige onthoofde kiekens, duiven de nek omwringen, pigeon heaven en jaren later een serieus malheur hebben.  Freud zal er wel een uitleg voor hebben zekers?

Advertenties

9 thoughts on “Allemaal beestjes

  1. Een zwaar gewonde vogel heeft weinig kans om het alsnog te halen, zei de dierenarts ooit tegen mij. De duif is dus al beter af. Die insecten daarentegen hadden beter niet in uwen hof gevlogen.

  2. Het leven is als de zee. Op en neer, op en neer, na een groot malheur komt er soms veel geluk.
    Dus wie weet wat je nog te wachten staat.
    De gedachte aan een duivenhemel doet het kwezeltje in mij zweven van geluk. (Grapje natuurlijk!) Maar goed, ik geloof wel dat dode katten en honden naar een aangenaam oord gaan als het hier op aarde afgelopen is. Zoiets als bewustzijn dat zich verplaatst zonder grenzen van tijd en ruimte.

  3. Het schijnt een leuk experiment te zijn, door levende vliegen in een potje in de diepvries te steken. Uren daarna, als ze bevroren zijn, hun eruit nemen en met een beetje lijm hun pootjes vastplakken aan bijv. een lucifer. Het schijnt dat ze terug wakker worden en met zijn allen die lucifer omhoog tillen en ermee wegvliegen. Ik heb het nooit gedaan, maar het kwam spontaan naar binnengeschoten.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s