denikea

De 20e oktober.  Dat zijn nog 21 tergend lange dagen en aldus 3 weekends dat ik het hier zal moeten uithouden.  De 20e oktober, omdat die dag de akte wordt “geschreven” en ik eindelijk – at last! – in mijn nieuw kot zal kunnen intrekken.  Onderwijl ben ik tevens – en eigenlijk maar halvelings –  verrast door een rekening van de syndicus die betaald dient te worden net nadat ik eigenaar zal worden en waarvan ik verwacht had dat ze een maand of twee later ging komen.  Nu ja, dat zal ik er dan maar bij nemen gezien het voor een goed doel is, maar ondertussen ben ik er toch al in geslaagd om de huidige eigenaar zijn keukentoestellen – verniet – af te luizen, daar ik toch geen tijd heb om onmiddellijk een nieuwe keuken te steken en zodus het huidige vormeloze formicamormel uit de jaren zeventig ga gebruiken tot het volgende tweejarenplan toelaat om de boel eens grondig onder handen te nemen.

Daar ik – vermoedelijk – zowat de enige onnozelaar ben, uren in het rond, die er in geslaagd is om op drie jaar tijd drie keer een huis/flat te kopen/verkopen en evenveel te veranderen van domicilie, heb ik niet alleen enorm verstand van bovenstaande materie, maar herinner ik me tevens de eerste keer dat ik me aan de koop van een flat waagde (alsof het zo lang geleden is).  Toen had ik wel tijd, en het was meer dan nodig om gedurende 3 weken (congé en een boel opgespaarde recup)  van ’s ochtends 8 tot na tienen ’s avonds, te klooien aan een appartement dat na 20 jaar zowat helemaal was uitgeleefd.   De eerste week werd volledig besteed aan het letterlijk uitmesten van deze gewezen augiasstal, waar nog tot op de laatste dag een  – relatief marginale –  huurster had gewoond, samen met een of ander ondefinieerbaar hondenbeest.  Toen ik als geïnteresseerde koper mijn eerste bezoek bracht, en gelukkig door de rommel en smeerlapperij heen het potentieel van de flat kon zien, werd ik reeds getrakteerd op een eeuwenoud vasttapijt, krioelend van fauna en flora, en artistieke, met sigaretten aangebrachte gaten, terwijl het hondenhaar in de hoeken van de flat omhoog kroop.  Behang dat met behulp van punaises werd vastgehouden, een afwas van 4 maanden en een slaapkamer met een grijs-gelig donsdeken dat in een vorig leven wit was geweest.  Geen wonder dat de anders erg nette buren kloegen over een niet te plaatsen “geur”.  Overall, stofmasker, stevige handschoenen en een paar bussen javel en ontsmettingmiddel later, konden we dan eindelijk van start gaan met de echte renovatie, en ik vind het nog steeds een “speekmedaille” waard wat we toen op korte tijd gepresteerd hebben.

Dit keer ontbreekt me echter de congé en de recup om het volledige appartement een opfrisbeurt te geven, maar gelukkig is het steeds goed onderhouden geweest, en als ge, net zoals ik, niet vies zijt van werken in (lange) stappenplannen komt het allemaal wel in de sjakosj.  Daarentegen hebben de huidige eigenaar en ik afgesproken dat ik nog voor de tekening van de akte binnen mag om aldus toch de woonkamer in een fris nieuw kleurtje te steken en wat tijd te winnen.   En ik ga vandaag naar denikea.  Ideeën opdoen.  Want ik heb nog een en ander nodig, gaande van boekenkasten, hanglampen tot extra keukengerief en bedgerei en allerhande dingen van mijn “uitzet” die door al dat verhuizen door de mazen van het net zijn geglipt.

Allé,  eingelijk heb ik dit alles geschreven om u gewoon te zeggen dat ik een hekel heb aan shoppen, maar dat ik eigenlijk graag naar denikea ga. En dat ik content ben dat ik bijna in mijn nieuwe kot woon. Maar hou het voor u.

Advertenties

10 thoughts on “denikea

  1. Ik ben ondertussen ook al vaste klant daar. Ik vind het trouwens geweldig om hun aangekochte meubelen in elkaar te steken. Laten we spreken van een verborgen hobby die plotseling in het leven geroepen is. Naar welke Ikea ga jij altijd? Want er is blijkbaar prijsverschil in deze zaken.

  2. Ach, kijk ’s aan, proficiat met de koop, alvast!
    Wat je seventieskeuken betreft: met een goede (formica)primer en wat verf kun je wonderen doen. Been there, done that.

  3. Ik ben er efkes tussenuit geweest, maar ik vroeg me het al af. Ergens herinner ik mij een nieuwe woonst in het Mechelse een tijdje terug. Waarom gaat dat kopen/verkopen zo snel? Heb je geen zittend gat ofzo? In dat geval, rap zijn met die keuken of je bent weeral weg.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s