Pffff

Het is me opgevallen dat er meerdere mensen uit blogland op een of andere manier een wending willen geven aan hun leven en dan in het bijzonder aan het aspect “arbeidsvreugde”.

Ik had het u al eerder verteld, dat ik met nog maar weinig goesting aan de dagtaak begin. Hoe langer hoe meer, en aldus hoog tijd om actie te ondernemen. ’t Is niet dat ik het bedrijf perse een kwaad hart toedraag, gezien het met de collega’s en zelfs met de directie nogal meevalt, in die zin dat ze allemaal best wel sympathieke mensen zijn. De alomtegenwoordige lethargie daarentegen een overblijfsel uit de tijd dat deze boîte nog een staatsbedrijf was valt me zwaar. Iedere dag opstaan om half vijf, of soms nog vroeger, om dan steeds een hoop gezeur te moeten aanhoren over onderbemanning, en ondertussen een hoop ongeleide projectielen die best wel in een afstompende en fysiek zware job zitten – proberen gemotiveerd te houden, omvat zowat mijn dagelijkse agenda. Niet wat ik verwacht had en me verteld werd qua jobinhoud, en ik voel me toch wel wat in ’t zak gezet.

Uiteraard is er onderbemanning, en het is godgeklaagd dat tegenwoordig zowat ieder bedrijf het hoofd boven water probeert te houden (lees: de aandeelhouders tevreden houden) door met de helft van het benodigde personeel het steeds toenemende werk te proberen te verzetten.

Ook ik mag hier dagelijks van meegenieten, gezien het absenteïsme (dat niet altijd aan onderbezetting te wijten is), en heb geen andere keuze dan mee te draaien op de vloer en heavy loads manueel te versleuren, zodat ik op het einde van de dag weeral weet waar bepaalde rug- en schouderspieren zich bevinden. Mijn chiropractor is de enige die hierover verheugd is.

Tijd voor actie dus, en ik ben ondertussen volop aan het zoeken op de jobsites, niettegenstaande ik een wel erg gespecialiseerde ervaring heb (de luchtvaart weet u).

Groot was aldus mijn vreugde toen ik, een tweetal weken geleden, een job ontdekte die me volledig op het lijf geschreven staat. Ik heb uiteraard – gesolliciteerd, en duidelijk laten blijken dat ze niet veel verder moeten zoeken gezien de ideale kandidaat zich aangeboden heeft, of toch zoiets, en ik ben dus in blijde verwachting van een eerste sollicitatiegesprek. Toch voel ik de bui reeds hangen, gezien mijn interne contacten binnen bedrijf X me lieten weten dat er op deze vacature reeds intern op gesolliciteerd wordt, en ik stilaan vermoed dat de advertentie slechts geplaatst werd omdat het wettelijk zo moet. Dat zou uiteraard bagger zijn, maar goed, laten we maar even wachten wat het wordt.

Misschien moet ik mijn militant atheïsme maar eens laten varen en beginnen met kaarsen branden

Advertenties

10 thoughts on “Pffff

  1. Als jullie op een paar maanden tijd al die relationele stormen doormaken, vrees ik toch dat dat nooit meer echt stabiel wordt. (Je ziet, ik ben optimistisch 🙂 )

    Succes met de zoektocht.

  2. Die foto is genomen tijdens een opleiding eh!
    Tsssk … (jep, dat is dus mijn job, één vent iets laten doen en de rest leren van er op te kijken … tiens … o, jee … )

    Al ne keer “out of the box” gedacht? Richting preventieadviseur of zo? Kranen Aertssen heeft zo vacatures, en er zijn er nog een hoop, die zelfs niet eens ervaring vragen, en je een training binnen het bedrijf geven …
    Ik zou er zelfs durven solliciteren, ‘k had zelfs eens gebeld, maar de job vraagt dat je vaak wil reizen, oa naar Dubai, en da’s een probleem, want geef toe: zo nen burka met een helm, veiligheidsschoenen, een veiligheidsbril en een oranje fluo jas, dat trekt toch op niks eh?

    • Mmmm, ik heb vroeger reeds nagedacht om uit de branche te stappen hoor, maar gezien ik ooit al het vliegen heb moeten opgeven, en de luchtvaart echt wel (voorlopig) mijn (enige) dada is, blijf ik toch liever in de sector. Wanneer ge één keer met vliegtuigen hebt mogen spelen wordt de rest eigenlijk allemaal maar saai 😉 Afin, ik heb sinds vandaag een afspraak voor een eerste gesprek (jeuj!)

    • Mmmm, ik heb vroeger reeds nagedacht om uit de branche te stappen hoor, maar gezien ik ooit al het vliegen heb moeten opgeven, en de luchtvaart echt wel (voorlopig) mijn (enige) dada is, blijf ik toch liever in de sector. Wanneer ge één keer met vliegtuigen hebt mogen spelen wordt de rest eigenlijk allemaal maar saai 😉 Afin, ik heb sinds vandaag een afspraak voor een eerste gesprek (jeuj!)

  3. Goh, mijn leven lijkt nogal parallel met het jouwe te lopen momenteel. Al ben ik dus wel recent van job veranderd en lijk ik mijn draai daar niet te vinden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s