Bekentenis

In het smoorkot (rokershol) worden niet alleen veel problemen opgelost die ge nooit met de gewone vergaderingen kunt bezweren, maar worden uiteraard ook de nodige sociale contacten op de vloer onderhouden met doordeweekse chit-chat. Zo ging het vandaag over citytrips en zomerfestivals (het goede weer van het voorbije weekend zal er voor iets tussen zitten) en vlogen de heldenverhalen – vooral over die festivals dan – in het rond, maar bleef ik, die anders best wel wat ervaringen te delen heb, eigenlijk ietwat verweesd zitten.

Over die festivals kunnen we kort zijn: ik hou niet van grote mensenmassa’s, en zodus bezocht ik tot nu toe eerder kleinschalige festivals. Geen Pukkelpop, Lokerse feesten of andere TW’s voor mij, om dat ik het bovendien steevast zonde vond om te betalen voor groepen waarvan ik het merendeel zelfs niet echt goed vond. Om nog maar te zwijgen van de vele airshows die me indertijd een grotere prioriteit leken. Een gat in mijn cultuur, desondanks het feit dat ik wél terug te vinden was op bovenvermelde festivalweides maar dan eerder voor de optredens van individuele artiesten, en dan na het nuttigen van een halve bak bier om het tussen die krioelende massa toch maar te kunnen uithouden. Toch voel ik geen behoefte om dat gat dicht te plamuren.

Nog erger is het gesteld met mijn ervaring inzake citytrips. Barcelona, New York en Parijs zijn nog net gelukt, maar voor mij geen Berlijn, Londen, Stockholm, Bilbao of Istanboel, alhoewel ik al heel wat uithoeken van deze aardkloot bezocht. Grootste schande is hier uiteraard Londen, welke door zijn afwezigheid op mijn lijstje het blazoen van deze zelfverklaarde anglofiel besmeurt. Ooit is er een poging geweest en was het reisje reeds zo goed als georganiseerd, maar cancelde ik op het laatste moment om de shiften van een ontslagen collega over te nemen en te beletten dat de bureau op zijn gat lag. Zo schandelijk naïef was ik toen – ik heb er trouwens geen enkele merci voor gekregen – en bij deze wens ik toch te zeggen: K., als ge meeleest, dat was schandelijk naïef van me, maar toen was ik (nog) helemaal onnozel.

Dat wil uiteraard niet zeggen dat ik nooit het land van The Queen bezocht; integendeel zelfs, gezien ik beroepsmatig op heel wat luchthavens in de UK aanwezig was, en meermaals London City Airport met mijn aanwezigheid verblijdde, zonder een poot buiten te zetten, tenzij dan om even, met zicht op Canary Wharf, een sigaret te gaan roken. ’s Morgens op het vliegtuig en ’s avonds terug. Of naar Manchester vliegen en op de middag met de auto naar Liverpool (en toch een glimp van het landschap opvangen) om ’s avonds van daaruit terug te vliegen naar de homebase. Ronduit schandelijk dus, en nog veel erger dan mijn manke festivalervaringen, waarop ik bij deze beloof om nog voor het einde van het jaar het kanaal over te steken en op zijn minst de Big Ben van kortbij te gaan bekijken. Ge kunt het al raden; ik heb ‘em wel vanuit de lucht gezien.

ps: London City Airport; bijna zoals landen op een vliegdekschip!

Advertenties

6 thoughts on “Bekentenis

  1. Goh, ik heb lang gedacht dat jij wel de ideale man leek, maar nu doe je dat in 1 postje volledig teniet… Roken, geen festivals en geen citytrips…. Boehoe! 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s