Vergadering

Ik moest – tussen de soep en de patatten – nog even naar de vergadering van de mede-eigenaars van de blok waar ik in woon. Ook een first voor me, gezien we dat, op mijn vorige appartement, onder elkaar regelden en geen syndicus nodig hadden. Daar ik de enige was die kwam opdagen, en de rest alles regelden via volmacht, werd ik dan ook meteen tot voorzitter van de vergadering en “commissaris van de rekeningen” gebombardeerd. Een blik op de veronderstelde aanwezigheidslijst vertelde me snel waarom: een deel van de blok is in handen van een of andere sossen-vzw (ik woon recht tegenover de plaatselijke zetel van de socialistische zuil), en de rest is in eigendom van eener Josephus en een Bonifatius, die volgens mij al lang dood zijn en het zelf nog niet door hebben. Aldus werd mijn vraag om alle briefwisseling als .pdf per mail te versturen – de 2 laatste eigenaren indachtig – als ondoenbaar beschouwd.

Alleszins geen probleem, omdat de vergadering zodus snel vooruit kon gaan (wetende dat ik vergaderingen liefst tot het uiterste minimum beperk) en ik bovendien in mijn eentje, indien nodig en zonder al teveel discussie, beslissingen kan nemen. Nu ja, veel viel er niet te beslissen daar ik wist dat dit jaar een duur jaar zou worden in verband met dak- en liftwerken, maar eens die achter de rug zijn zitten we weer voor een dikke 10 jaar goed. Dat was in mijn vorige appartementsblok wel anders, waar de boel – tot mijn intrede uiteraard – grondig verwaarloosd werd, en ik reeds aan mijn dikke teen voelde dat er een boel kosten zaten aan te komen die zijn weerga niet zouden kennen. Wegens gebrek aan voldoende kluiten heb ik heb dan ook keihard mijn best gedaan om dit te verdringen, en toen ik een jaar later mijn fijn opgeknapte flat verkocht met winst, om vervolgens een huis te kopen met de grootste vergissing uit mijn leven, was ik alras vergeten dat ik initiëel geplaagd zat met een gut feeling of impending doom. Toen ik verleden jaar ontdekte dat één mijner ondergeschikten het flatje recht tegenover mijn oude stek huurde, wist hij me te vertellen dat er een gigantisch betonrot- en vochtprobleem was ontdekt waar ze zowat de halve gevel voor hebben afgebroken.

Misschien was het kopen van dat huis misschien één mijner grootste vergissingen, maar het heeft me toch een flinke smak geld bespaard. En dit kot heb ik van onder tot boven geïnspecteerd. Goe geweten!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s