Awel ja.

Het moest weeral eens lukken. Toen ik nog snel snel de geplande vakantiedagen wou annuleren (zie eerdere berichten), wist de planning me laconiek te vertellen dat ze me maar voor de helft konden helpen, aangezien men voor de eerste week reeds een vervanger had gezocht en ik als dusdanig “te veel” zou zijn. Die vervanger thuis laten blijven of vervolgens zijn vervanger zou een vervelend dominoprobleem tot in de laagste regionen creëren, en niettegenstaande ik daar op een of andere manier een mouw aan had kunnen breien heb ik toch besloten om dan maar een week thuis te blijven. Eigenlijk kan ik het wel gebruiken, met al die miserie en gebrek aan “arbeidsvreugd” van de laatste maanden, zodat ik er toch even uit ben en mijn hoofd kan leegmaken. Al was het maar eventjes.

De batterijen opladen is dan weeral een andere zaak, omdat ik daarvoor écht wel langere tijd ver weg van hier dien te zijn, bij voorkeur in de woeste natuur, en vandaar ook dat ik haast smachtend naar het geplande uitje had uitgekeken. Nu ja, ge kunt mij binst die week waarschijnlijk terugvinden in de bossen en velden van de homebase, en misschien ga ik die week wel eens twee keer naar het stamenee. Het zijn tenslotte maar vijf dagen. Vijf dagen van rust, en dus niet helemaal verloren. Kwestie batterijen opladen zal ik wel eens mijn vingers in het stopcontact steken. Shocking for sure! 🙂

Advertenties

One thought on “Awel ja.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s