Zelfstandige

Dat is nu verdorie reeds de vijfde keer in een paar maand tijd dat ik van verschillende personen te horen krijg dat ik eigenlijk zelfstandige had moeten zijn. Huh? Zelf heb ik er nooit bij stilgestaan, gezien ik oorspronkelijk mijn ganse carrière al vliegend had gepland, en ik dan achteraf maar op plan B ben moeten teruggevallen. Maar geen haar op mijn hoofd dacht er aan om zelfstandige te worden. Schijnbaar trek ik me mijn werk te veel aan en doe ik te lange dagen. En dan nog niet eens uit eigenbelang maar omdat ik mijn werk goed wil doen. Althans zoiets. Of misschien is het een soort arbeidsethiek die niet te determineren valt maar iedereen wel van ergens kent. Eentje die ik van uit mijn familie meekreeg waar het – op die paar uitzonderingen na – allemaal zelfstandigen zijn?  De vraag is of ik dit als een compliment dien te beschouwen, of nog prangender, wat ik dan in vredesnaam zou moeten uitvoeren?

In serieuze landen waar de luchtvaart niet stiefmoederlijk behandeld wordt, zou ik waarschijnlijk al lang een of andere “aviation consultant” zijn. U kent dat wel; gebakken lucht verkopen maar in dit geval van het stijgende soort. En er zijn nog de zoete dromen waarbij ik een gevierd schrijver of striptekenaar zou zijn, of een bruine kroeg met literair tintje zou openen; that is als ik de lotto win (en op de lotto zou spelen), zodat ik me vooral voor in plaats van achter de toog zou bevinden. Doch, vanavond zit ik reeds in een bruine kroeg, voor de toog, en de langs alle muren opgestapelde gazetten zorgen voor het literaire tintje. Waarom zou ik dan nog zelfstandige worden?

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s