Schryfaut

Ik maak ook wel eens schrijffouten. Dt-fouten, stijlfouten en andere taalfouten, maar dat komt dan eerder omdat ik in mijn stukjes een eerder volkse taal gebruik, haast zoals ik ze uitspreek, alsook door gewone typfouten of gewoonweg… slordig zijn (mea culpa), zoals er waarschijnlijk ook wel een en ander zal op te merken zijn over deze tekst (heb ik het al gehad over mijn soms té lange en chaotische zinnen?). Daarentegen zal ik in mijn professionele communicatie steevast proberen om mijn taal verzorgd te houden, gezien je daar… professioneel dient over te komen. Een leidinggevende dient nu eenmaal het goede voorbeeld te geven en aan te tonen dat er bij die verantwoordelijkheid ook communicatievaardigheid komt te kijken, zowel verbaal als op papier. Ik durf daar – puur uit dwarsliggerij en plots opkomende kolder – wel eens heel archaïsche en formele taal voor te gebruiken, doorspekt met gewichtige en complexe woorden die ik daar speciaal voor ga opzoeken. Van dat soort mails ben ik dan zeker dat ze aandachtig en zeker twee keer worden gelezen 😉

Ik erger me sowieso te pletter aan verschijnselen zoals sms-taal en afgeleiden zoals gewoonweg fonetisch schrijven (“ik ga tog is gaan kyken naar men niewe auto”), het “CAPS LOCK-fenomeen” en het gebrek aan interpunctie (IK GA TOG IS KYKEN NAAR MYN NIEWE AUTO), welke volgens mij te verklaren valt door de democratisering van de pc en het internet, alsook gewone doch afschuwelijke dt-fouten (ik vint, hij wort). Voor mijn part wordt Facebook met dit soort nonsens volgebraakt, doch het valt me meer en meer op dat je dit soort kunststukjes vaker terug kan vinden in professionele mails, en dan heb ik het niet over laaggeschoolde arbeiders, maar over hooggeschoolden – vaak jongeren – die uit pure gemakzucht stellen dat de boodschap het belangrijkste is. Zo lang hun haar maar goed ligt en hun bedrijfswagen blinkt.

Moeilijk te begrijpen voor een belegen zak zoals ik, die stamt uit een tijd waar op school punten werden afgetrokken voor schrijffouten op het examen biologie of wiskunde, en waar ik onlangs hoorde dat dit systeem tegenwoordig niet politiek correct meer zou zijn.

Ik durf wel eens mails met knoerten van taalfouten – in het rood gecorrigeerd – terug te sturen, met vaak een lauwe of geïrriteerde reactie tot gevolg. “Taalnazi” is er zo eentje. Of “lelijke Jezuïet”. Nog erger vind ik om diezelfde taalfouten terug te vinden in mails van directieleden, waar ik al iets minder op durf reageren (ha!) tenzij dan met een kwinkslag. Die hierboven beschreven “wort” onder andere, waar ik vroeg of de persoon in kwestie van plan was om in de brouwersstiel te gaan (“wort”; hebt g’em? Een flauwke, ik weet het).

Afin – “afin” is ook geen correct Nederlands; ik weet het – dit is nu wat ik onder meer versta onder verkleutering van de maatschappij, daar waar ik meen dat eenieder, naar eigen kunnen en vermogen toch in staat zou moeten zijn om enigszins de taal te verzorgen. Niet alleen een kwestie van respect voor de moedertaal, maar ook een kwestie van zelfrespect. ALEE IK VINT DAT IK NU IS NE KEER EEN UURKE MAG GAAN SLAPEN WANT IK BEN DEZE MORGEND BY ONS INT BEDRYF TOG WEL OM VIER UUR OP MEN SHIFT BEGONNEN EN MSS WIL IK DEZENAVOND TOG NOG WEL IS IETS GAAN DRINKEN IN MEN STAMKAFEE

Advertenties

5 thoughts on “Schryfaut

  1. Groot gelijk. Al die taalfouten zijn heel ergerlijk. Een dt- of typfout maakt iedereen wel eens, maar al die kromschrijverij die langs geen kanten nog recht te trekken valt, daar gaan m’n tenen van krullen.

  2. Pingback: Schandpaal | Middernachtsdromen en dageraadswijsheid

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s