Kustartillerie

Ik mag schijnbaar muteren. Niet dat ik dreig om in een bokaaltje sterk water terecht te komen, want daar is het toch te laat voor – mijn bloedalcohol vervult reeds de functie van preservatie – doch eerder het muteren in de zin van “muteren binnen het bedrijf” that is. Enkele verlichte en de-lakens-uitdelende geesten hebben dan toch begrepen dat mijn grijze massa stilaan wegteerde in mijn huidige functie en hebben me daarom voorgesteld om een ander en “ietwat” complexer departement te gaan leiden. Ik heb twee weken bedenktijd, maar ik ben het toch serieus aan het overwegen.

’t Zal onderhand tijd worden me dunkt, gezien de conclusies die ik reeds na twee weken trok, en die simpelweg stelden dat mijn dienst in principe meer mensen en middelen nodig had, wat ondertussen reeds gedeeltelijk gebeurde, en dit uiteraard met alle positieve gevolgen van dien (duh!) Ik diende hiervoor alleen maar maanden aan een stuk te zeuren, te zagen, te jeremiëren en te zaniken, alsook met statistieken, KPI’s en andere cijfers te zwaaien om één en ander, binnen een soms echt wel lethargische organisatie, aan het rollen te brengen.

De positieve gevolgen zijn als volgt: in de nieuwe functie zou ik (haast) geen weekends meer moeten werken, en de vroege ploegen, waarbij ik steevast om halfvijf ’s ochtends (of drie uur ’s ochtends, wanneer ik echt geluk had ) mijne bedstede moest verlaten, worden vervangen door late ploegen tot ergens rond elven ’s avonds. Afin, gezien ik géén ochtendmens ben, is dit toch wel een aanzienlijk verbetering, en af en toe kan ik wel met een en ander schuiven zodat ik indien nodig ook nog eens ’s avonds sociaal kan wezen. Nog positiever is de complexiteit van het werk en het belang van dit departement, alsook het feit dat ik dit keer een 20-tal hogergeschoolden (een vrij ‘jong” departement) dien leiding te geven, in plaats van hetzelfde aantal ongeleide projectielen en kleuters die me nu handenvol werk bezorgen. Van kleuterleider naar schoolmeester dus. Ik maak vooruitgang.

Anyway, ’t zou voor een periode van één jaar zijn, waarin ik “structuur” en “leiderschap” dien te brengen in deze boîte, in afwachting van anders en beter (?) binnen de firma, en wie weet dat er ondertussen nog ergens een deus-ex-machina uit de lucht valt. “Volhardt in uzelf,” zeg ik steeds, en soms lijkt dat wel te werken. Immer vorwärts – weeral – en we komen er uiteindelijk wel. Ondertussen is mijn kustartillerie paraat om de eventuele kapers, die wel eens op de kust durven te verschijnen, naar de verdoemenis te helpen. Ik ga dees echt wel doen denk ik.

Advertenties

6 thoughts on “Kustartillerie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s