Langs de achterdeur

Ik was niet op mijn gemak. Meer nog, ik was helemaal niet op mijn gemak. Reeds een tijdje had ik wat problemen met de darmen – waar ik feitelijk altijd al “weke” darmen heb gehad – en had de arts voorgesteld om toch maar eens wat verdere testen te laten doen om aldus te kunnen determineren of het enkel en alleen de “stress” en die “weke darmpjes” waren die me vaak parten spelen. Een colonoscopie. Juist ja, daar waar ze een camera in die plaats duwen waar de zon niet schijnt. Gezien dit soort onderzoeken onder – lichte – sedatie gebeuren en toch wel intrusief zijn, durf ik u gerust te vertellen that it scared the shit out of me (no pun intended). Ge kunt daar niet weg en het moet gebeuren, en daar ik ooit te kampen heb gehad met de demonen van angstaanvallen is dat geen fameus vooruitzicht. Meer nog, het idee om een sedatie te moeten ondergaan, waarbij ge helemaal van de wereld zijt en als dusdanig de controle verliest, maakte mij er niet vrolijker op en de demonen van de angst kwamen wederom likkebaardend om de hoek loeren.

De dag voor ik binnen moest diende ik mijne darmen te ledigen. Ik bespaar u de plastische omschrijvingen, maar ik kan u vertellen dat er plezantere dingen zijn dan een liter van een smerige drank te drinken die u om de vijf voet naar het kleinste huiske doet lopen. Bovendien moet ge dat de dag daarna, in het ziekenhuis, herhalen – tot alles “proper” is – en doet ge daar een voormiddag niets anders dan van uw boek naar de pot lopen. En wachten. Heel de tijd wachten. Altijd plezant wanneer ge met twee op een kamer ligt, tenzij dan dat het een salafist betreft (ge weet wel, soepjurk, schaamhaarbaard en heel veel last van een ingebeeld boos vriendje) die absoluut geen toffe mens was. Ik heb dan ook al mijn charme in de schaal gegooid bij de verpleegstertjes om de verdere voorbereidingen, om de hoek, in mijn eigen flat, te mogen voortzetten.

Toen ik terugkwam en tijdens het lange wachten – ik kan die mensen nog een en ander bijbrengen op het gebied van efficiënte planning – zowat een hele pocket heb uitgelezen, was het eindelijk mijn beurt. Het moet zijn dat ik mij stoemelings heb neergelegd bij het gebeuren, gezien ik enorm fier ben op het feit dat ik alle bovenvermelde demonen de kop heb afgebeten. Ik had er geen last van. Ik ergerde mij eerder aan het lopendebandwerk en onvriendelijkheid, waarbij er duidelijk een streng verbod tot lachen werd gehandhaafd. Ik heb mezelf neergevlijd op de onderzoekstafel, in zo’n een schort met blote achtergevel, en herinner me enkel dat ik best wel goed uitgeslapen wakker werd, en slechts eventjes ingedommeld was. Moest gij aldus – zoals ondergetekende – uw zelve suf zoeken op het internet omdat ook gij zo’n onderzoek dient te ondergaan: geloof mij, er is niks aan. Gij zult er niks van gewaar worden en het enige vervelende is dat smerige laxeermiddel. Er zijn ergere dingen in het leven.

Afin, het resultaat was normaal. Niks schromelijks gevonden, op dat ene poliepje na, dat we vanaf bepaalde leeftijd allemaal beginnen kweken, en dat nu toch verwijderd is. Binnen een paar jaar zal ik aldus eens moeten teruggaan op controle, maar niks om me zorgen te maken. Daarentegen blijf ik een grondige hekel hebben aan ziekenhuizen, en beloof ik u op mijn eerste communiezieltje dat ik heel hard mijn best ga doen om daar voortaan zoveel mogelijk weg te blijven. Ze mogen daar al eens beginnen met wat meer te lachen. Dat helpt iedereen vooruit.

Advertenties

10 thoughts on “Langs de achterdeur

    • Waarschijnlijk toch ergens iets van een prikkelbare darm, maar dat zal blijken na de biopsie van die poliep (die wel eens van een ontsteking zou kunnen voorkomen). Afin, dat weet ik dus binnenkort. Geen vreselijke dingen dus.

  1. Dan heb ik blijkbaar geluk gehad. In het ziekenhuis waar ik ging kon er echt wel gelachen worden.
    Probeerde je de gewone moviprep of die met sinaasappelsmaak? Ik vond de laatste wel meevallen, de effecten ervan buiten beschouwing gelaten 🙂

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s