Scherven brengen geluk

Dan beslist ge om zomaar, op de bonnefooi en met de zon in gedachten, richting kust te trekken, doch Helios bleek weinig zin te hebben. Maar kom, Penelope en ik hebben het niet aan ons hart laten komen, en niettegenstaande het weer net hetzelfde was als bij ons laatste bezoek aan het einde van de winter, hebben we er een deugddoende uitstap van gemaakt. Zilte zeelucht doet wonderen, ook al schijnt de zon niet.

Op de terugweg snorde Fonske, mijn ondertussen 13 jaar oude Ford, nietsvermoedend en blijgezind richting Dijlestad, tot plotsklaps, met nadruk op plots en klap, we een doffe slag hoorden en zowat een halve meter in de lucht sprongen (het kan ook 49 cm geweest zijn). Moet ge maar eens proberen: sturen en tegelijkertijd in de lucht springen, maar dit geheel ter zijde.

Een hoop kleine scherven en één zijruit minder. Dan breekt ge uw kop over hoe dat gebeuren kan, of het nu een opspattend steentje was van een voorbijstekende medemens of een onverlaat die mijn auto als schietschijf heeft gebruikt, maar the fact of the matter is dat ge daar opeens met een behoorlijk tochtgat zit en de weg huiswaarts nog ver is. Dan bolt ge daar aan 90 per uur, met een oorverdovend geraas op de achtergrond, om nog maar te zwijgen van de ijskoude tocht en het onnozele aanblik dat ge maakt voor de andere chauffeurs, terwijl ge u afvraagt hoe ge in Godes name op een zaterdagavond aan een nieuwe zijruit geraakt.

Gezien de luchthaven en mijn hangar op de terugweg ligt, en ik daar voldoende plakgerief heb liggen, leek dit de meest voor de hand liggende oplossing, alsook mijn afgeplakte wagen dan maar in een ondergrondse parkeergarage achter te laten. Ja, ik heb naar de glasboer gebeld en de reparatie, die dan ergens midden in de nacht rond Antwerpen diende door te gaan leek me niet echt een optie, gezien ik a) niet verzekerd ben voor glasbreuk daar ge op zo’n oude mazoutketel als de mijn geen (kleine) omnium meer neemt, om nog maar te zwijgen van b) de extra kosten die bij zo’n nachtelijke zijruitenjacht komen te kijken.

Waar ik zodus Murphy wel de nek kom omwringen, valt de oplossing al even plots uit de lucht. Moest ik niet zozeer van mijn melk geweest zijn had ik er zelf aan gedacht van mijn wagen op het werk achter te laten, waar er sowieso 24/7 bewaking is, en nam ik een dienstvoertuig mee om Fonske op maandagochtend ter plaatse te laten oplappen. Zo geschiedde, waarvoor dank aan de magazijnier van wacht, en prijs ik mezelf gelukkig dat de firma mij duchtig uit de nood geholpen heeft.

 Scherven brengen schijnbaar toch geluk, en tegelijkertijd word ik er aan herinnerd dat het hoog tijd wordt om mijn gezeur om een bedrijfswagen te krijgen bij deze in een hogere versnelling mag schieten. Wish me luck.

Advertenties

2 thoughts on “Scherven brengen geluk

  1. Pingback: Fons en Filemon(a) | Middernachtsdromen en dageraadswijsheid

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s