Een teken van leven

 

England_Exmoor_Valley_Of_Rocks_ViewIs het alweer twee maanden geleden dat ik hier nog iets achtergelaten heb? Verschoning ende excuses beste lezers, maar u zal wellicht begrepen hebben dat ondergetekende andere zaken aan zijn hoofd had. Pokkedruk beste lezers, pokkedruk! Vaak denk ik dat bloggen eigenlijk enkel besteed is aan diegenen die van 9 tot 5 werken en daarna met gerust gemoed de deur van het werk kunnen dichttrekken. Of zoals ikzelve, die – ondertussen jaren geleden – in weliswaar vermaledijde shiften werkte maar eens thuis mij kon wentelen in de wetenschap dat een collega de zaken waarnam en ik enkele dagen van zalig nietsdoen voor de boeg had. Tegenwoordig is het echter zo dat ik vaak “leeg” thuiskom en het niet de eerste keer is dat ik daarna nog laat bezig ben om de zaken draaiende te houden. Personeelsgebrek weet u, en te weinig budgettaire ruimte om extra volk, laat staan competent – lees “duur” – volk aan te werven. Niet dat ik het niet graag doe – ik zwem in de juiste vijver – maar ook voor mij kan het nét iets teveel worden. Of ik dat nog lang ga volhouden is een andere kwestie, maar ondertussen ploetert de boer voort en staat zijn goesting te vaak op een laag pitje om des avonds nog veel letters te vreten en op deze blog te plaatsen.

Gelukkig zijn er nog die dingen waar een mens naar uitkijkt. Neem nu de vakantie die Penelope en ik, tussen de soep en de patatten, hebben gepland. Slechts een 8-tal dagen en als dusdanig een eerder korte break, maar voorlopig noopt de bovenstaande paragraaf me tot korte vakanties om niet te verzuipen in arbeidsvreugde. Maar toch, de vakantie is gepland en wat er geboekt diende te worden is ondertussen geboekt.

Waar sommigen mij durven verdenken van al te grote sympathie voor de Oosterburen en de Pruis in het bijzonder, heeft mijn toch wel iets sterkere anglofilie ervoor gezorgd dat we ditmaal naar Somerset en Devon trekken, en meerbepaald het Exmoor National Park, om vervolgens via een ommetje Bath naar Sussex te trekken om het Weald and Downland Open Air Museum te bezoeken. Schone vooruitzichten, niettegenstaande ik – als geoefende linksrijder – toch enigszins huiverachtig sta tegenover het links rijden met een “rechtse” auto, laat staan mijn eigen auto. Penelope zal mee uit de doppen moeten kijken. Het spreekt vanzelf dat u zich ter zijner tijd mag verwachten aan een geïllustreerde reportage over deze reis.

Wanhoop dus niet; ik heb enkel last van een writer’s block, en laat dat slechts tijdelijk zijn!

 

Advertenties

4 thoughts on “Een teken van leven

  1. Blij te vernemen dat je je nog een beetje kunt bezighouden. 😉

    Wat betreft zij die slechts kunnen bloggen als ze van 9 tot 5 werken: mijn uurrooster al eens gezien? Dagen van 8 tot 21 uur zijn geen uitzondering in het hoogseizoen.
    Les excuses sont faites pour s’en servir, beste Middernachtsdromer. 😀

    Voor straks: goeie reis!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s