It’s alive!

alive

Het is al meer dan een jaar geleden dat er hier nog een bericht is gepost! Ik geeft het toe, de zin om te schrijven was ver te zoeken. Druk uiteraard, zoals iedereen, en nog uiteraarder is dit geen excuus. Dat ik mij vaak met tegenzin door de dag sleep en ’s avonds liever in de zetel lig om sci-fi te bekijken is dan weeral een beter excuus.  Er is nochtans een heleboel gebeurd, waarbij ik mezelf steeds voornam om er een stuk over te schrijven, om het dan toch maar uit te stellen tot nooit.

Zo gooi ik ondertussen reeds vier jaar parels voor de zwijnen om den brode, en het bijzondere is dat dit nog steeds op dezelfde plaats is. Meer nog, ondertussen combineer ik daar drie (!) middenkaderfuncties – mijn visitekaartje ziet er ronduit idioot uit – en heeft men mij een jaar op de schoolbanken gezet om een functie in te vullen die de old boys zelf niet meer aankunnen. Met veel stroop en vooral lichte dwang werd ik als dusdanig gemanoeuvreerd om die taken op te vullen die te lastig en vervelend zijn. Zo ben ik tegenwoordig ook IT-manager, niettegenstaande ik slechts een bescheiden hobbyist ben, maar in vergelijking met de old boys en het gepeupel op de vloer ben ik schijnbaar een wizard, en aldus kreeg ik alle laptops, kabels en keyboards in mijn nek gedraaid. Nu nog een en ander over netwerken leren …

Ik probeer nog steeds uit die negorij te ontsnappen, maar heb het laatste jaar weinig passends gevonden. Ondertussen heb ik geleerd dat de leuke jobs, met veel perks en mogelijkheid tot delegeren, reeds lang verdeeld zijn onder de palladijnen van de junta die het op dat moment in een bedrijf te zeggen heeft.  Wat er dan wel als vacature gepubliceerd wordt blijkt meestal te mooi om waar te zijn.  En ja, ik merk dat – halfweg tram 4 – mijn leeftijd toch ook begint mee te spelen.

Toch lijkt er daar eindelijk een licht(je) aan het einde van de tunnel te schijnen. Een oude maat (en oude baas) is bezig met het opstarten van een nieuwe “boîte” in mijn branche.  Als de exploitatievergunning afgeleverd wordt – nog even tandenknarsen  – mag ik wellicht meespelen. Fingers crossed en misschien stof om alhier een en ander over te schrijven.

Oh ja, de jaarlijke vakantie van Penelope en mezelf bleef verder gaan op het Scandinavische thema en dit jaar deden we Noorwegen aan. De reis was dolletjes – uiteraard – en ik was van plan om, net zoals verleden jaar, een fors reisverslag te schrijven, gelardeerd met foto’s en anekdote’s, maar ook daar werd de goesting ingehaald door de procrastinatie.  Nu ja, als je eenmaal in Ijsland bent geweest lijkt Noorwegen plots iets minder spectaculair.  Voor volgend jaar denken we dan weeral aan de Azoren. Ook daar weeral stof tot blog-inspiratie.

Afin, om het over alles en niets gehad te hebben in deze post, sluit ik bij deze af, en geef ik u een teken van leven. Er volgt (hopelijk) meer!

Advertenties

2 thoughts on “It’s alive!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s