Naar de haaien

Schrijnend.  Gisterenavond zag ik een docu waarin topchef en schreeuwlelijk Gordon Ramsay een persoonlijke kruistocht aanging tegen het afsnijden van haaienvinnen.  Dat het zo de spuigaten uitliep wist ik zelfs niet.  De beruchte haaienvinnen zijn gegeerd in de Chinese keuken, omdat ze vroeger vooral als statussymbool werden verorberd.  Dat deze vinnen – volgens Ramsay – absoluut naar niks smaken kan de pret klaarblijkelijk niet bederven.

Waar Jan Modaal gruwt van de beelden waarbij kleine lieve zeehondjes de schedel worden ingeslagen, blijken de al even afgrijselijke praktijken van de shark finners  weinig bekend.  Indien haaienvlees zelf nog enige culinaire waarde zou hebben, en de haaienvinnen slechts als bijproduct gegeten werden, zou ik er geen probleem mee hebben.  Daarentegen worden de dieren – levend (!) – ontdaan van hun vinnen, om dan  – nog steeds levend (!) – van de boot getrapt te worden.  Dat ondertussen een heel ecosysteem door overbevissing naar de vaantjes wordt geholpen zal de Chinezen worst wezen.  Nadat ze de neushoorn (bijna) hielpen uitroeien voor hun lokale kwakzalverij kan dit er nog wel bij niet?

Dit stoort me mateloos.  Ronduit kortzichtig en achterlijk…

Ter illustratie onderstaand filmpje (opgelet voor gevoelige zielen vanaf 0:56)