Wittebroodsweken

Ik heb het druk. Dat zult ge misschien gemerkt hebben aan de frequentie waarmede hier berichten verschijnen. Doch ik kan met plezier stellen dat de drukte van het plezantere soort is. De nieuwe job staat me aan – heel erg veel zelfs – en ik vind het helemaal niet erg dat mijn voorganger allerhande lijken in de kast heeft verstopt die er nu een voor een beginnen uit te vallen. Neen, op die manier kan ik de boel wat meer naar mijn hand zetten en met een propere lei beginnen.

Aldus tijd voor een eerste analyse na mijn wittebroodsweken. Toegegeven, ik was op mijn hoede, omdat ik niet op de hoogte was waarom mijn voorganger er de brui aan gegeven had. Deze positie is toch wel relatief gegeerd in het kleine luchtvaartwereldje en eens ge gebeiteld zit op die plaats komt ge daar niet meer van af tenzij dan om nog een verdieping hoger te klimmen. Schrikbeelden van een moegetergde voorganger die door de stress zijn job opgaf spookten door mijn hoofd, gezien het niet de eerste keer is dat ik – op gebied van nieuwe jobs – een pad in een korf erfde. Groot was dan ook mijn vreugde – en zeker geen Schadenfreude – toen ik vernam dat de persoon in kwestie de laan werd uitgestuurd wegens oneigenlijk gebruik van bedrijfsmiddelen, en ik ga daar uiteraard geen verdere commentaar aan spenderen, tenzij dan dat het een st*mme kl… was die – gezien de situatie – niet beter verdiende dan… afin, nu ben ik toch commentaar aan het geven, maar dit uiteraard en geheel ter zijde.

Positief is de zeer interessante jobinhoud en een team medewerkers dat potvernonde eer haalt uit het werk (da’s lang geleden dat ik zoiets meemaakte), en de collega’s managers zijn best wel positieve peren die me het gevoel geven van terug serieus genomen te worden. Tot nu toe twijfel ik slechts over twee oude(re) exemplaren van het knorpotterige soort (dat woord heb ik hier ter plaatse uitgevonden), maar dat zal wel loslopen. Alleszins, mijn CEO stond verleden week, op de ochtend van een belangrijke audit, in hemdsmouwen de hangar op te vegen, en ook dàt heb ik nog nooit meegemaakt. Ik kan me zodus – voorlopig? – slechts positief uitdrukken, en dat is dan bij deze een ferme streep door de rekening van diegenen die dachten dat ik een cynische en verbitterde ouwe zak geworden was.

“Het is overal iets” luidt het in de volksmond, en dat zal hier ongetwijfeld ook het geval zijn, maar ik heb er nog helemaal geen last van. Een opluchting, dat kan ik u verzekeren!

Goesting

Zo. De kogel is door de kerk. Vrijdag leverde ik mijn badge en mijn fluo jas in, en had ik nog een laatste gesprek met diegenen die ik goed en minder goed kan verdragen. Ik ga niet snel natrappen, en niettegenstaande ik hier best wat gejeremieerd heb over de hoogtes en laagtes mijner laatste baan, is het in feite niet echt nodig om na te trappen. De inertie en onverschilligheid in het bedrijf was mijn grootste probleem, en de meesten die er iets aan konden doen valt eigenlijk niets te verwijten gezien zij gewoonweg ten prooi vielen aan een soort van “lethargie”. Je moet al een sterke persoonlijkheid hebben om daar niet door beïnvloed te worden denk ik dan.

Wat me wél opviel was dat er velen oprecht blij voor me waren, en opnieuw hun motivatie bij elkaar schrapen om zelf een uitweg naar buiten te zoeken. Anderen waren gelaten, en lijken te hopen op een deus ex machina die voor klatergouden regens zal zorgen. Maar het frappeert me toch dat er zovelen waren die me bij de mouw grepen en stelden dat ook zij zo snel mogelijk weg willen.

Wanneer er in een bedrijf zoveel mensen zijn die zich slecht in hun vel voelen, dan moet er toch iets significant verkeerd zijn niet? Ik hoop dat het snel mag verkeren.

Morgen begin ik aldus aan mijn nieuwe klus. Over mijn eerste indrukken zal ik hier uiteraard met graagte berichten, maar mijn allereerste indruk, toen ik een rondleiding kreeg na het tekenen van mijn contract, was een hoopvolle indruk. Vriendelijke en joviale mensen, nette kantoren en up-to-date materiaal en computers die godbetert op de laatste besturingssystemen draaien. Dat ben ik alleszins niet gewoon. Ik ben razend benieuwd en de goesting is aanwezig!